เฮ้อ จะบ้าตาย
(ตอนที่ 14)
เหตุใดนางยังมิกลับอีกนะ
ไม่ได้การแล้วล่ะ
วอนดึก
คุณพระ องค์รัชทายาท
กระหม่อมสมควรตายพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมมิรู้ว่า พระองค์คือองค์รัชทายาท
นางอยู่ไหนหรือขอรับ
ฮงชิมน่ะ
นางอยู่ไหนขอรับ
โธ่เอ๋ย โปรดทรงอย่าตามหานางเลย กระหม่อมขอร้องพ่ะย่ะค่ะ
นางสูญเสียพ่อไปแล้วในช่วงยึดอำนาจ
เขาถูกฆ่าหลังถูกป้ายสีว่าเป็นกบฏ
พระองค์จะทรงอยากพบบุตรสาว ของผู้ทรยศไปเพื่ออะไรกัน
ขอเถิด กระหม่อมขอร้อง
โปรดทรงลืมฮงชิมเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ได้โปรดเถิด องค์รัชทายาท
ข้าต้องพบนางเดี๋ยวนี้
อีซอ
เป็นเจ้าจริง ๆ ยุนอีซอ
เหตุใดพระองค์...
ทรงรู้ชื่อนั้นเพคะ
ข้าเอง
เด็กทึ่ม
ข้าคือเด็กทึ่มที่ไม่ยอมอ่าน "การศึกษาขั้นต้น"
คนที่เจ้าผูกผ้านี้ให้ที่แขน
เจ้าชอบสิ่งใดกว่ากัน หิมะหรือฝนดอกไม้
ข้า...
ชอบเจ้า
ข้าจะแต่งงานกับเจ้า
ข้าอ่านตำรา "การศึกษาขั้นต้น" จบในสิบวันล่ะ
ดีแล้ว
เด็กน้อยจอมทึ่มอุตส่าห์มาถึงนี่ เพื่ออวดเรื่องนี้งั้นหรือ
พวกเจ้าทุกคนจงหยุดเดี๋ยวนี้!
ข้าคือองค์ชายอียูล โอรสขององค์ชายนึงซอน!
เหตุใดพระองค์...
ยังทรงเก็บสิ่งนั้นไว้อยู่เพคะ
เพราะข้าคิดถึงเจ้า
คิดถึงมาตลอดชีวิต
พระองค์...
ทึ่มจริง ๆ ด้วย
ใช่แล้วล่ะ ข้าทึ่มอย่างที่เจ้าว่าจริง ๆ
ข้าไม่รู้แม้กระทั่งว่า เจ้ายังมีชีวิตอยู่
ขนาดมีเจ้าอยู่ข้างกาย
ข้าก็มิได้รู้เลยว่าเป็นเจ้า
มิรู้เลยจนกระทั่งวันนี้
ความทรงจำ...
กลับมาแล้วหรือเพคะ
เปล่าหรอก
ข้าจำได้แค่เจ้า
วันนี้เราอาจต้องแยกกันแบบนี้
แต่อีกไม่นาน...
ข้าจะตามหาเจ้า
คุณพระ ท่านเจ้าเมืองขอรับ
มีอะไรหรือขอรับ
หลังเรามีปากเสียงกัน ฮงชิมก็ผลุนผลันออกไป
แล้วองค์รัชทายาทก็เสด็จมา
พระองค์ทรงรู้ได้อย่างไรว่าเราอยู่ที่นี่
องค์รัชทายาทเสด็จมาหรือ
หัวใจข้าร่วงถึงตาตุ่มเลยขอรับ
ฮงชิมก็ไม่รู้ไปอยู่ที่ใดกัน
ข้าเป็นห่วงจนจะบ้าตายอยู่แล้ว
เราไปหาลูกสาวท่านก่อนเถิดขอรับ
แต่ว่าข้าไม่รู้จักถนนหนทางในฮันยังเลย
เช่นนั้นข้าจะไปตามหาให้ขอรับ
ขอบพระคุณขอรับ ขอบพระคุณ
ฮงชิม
เจ้า...
มิเป็นไรใช่ไหม
คุณพระ
ตามข้ามาเดี๋ยวนี้เลย
เราต้องเก็บของแล้วไปเดี๋ยวนี้
เราจะแอบตามหาพี่ชายของเจ้ากัน
เหตุใดจู่ ๆ จึงเป็นเช่นนี้เล่าเจ้าคะ
ก็องค์รัชทายาทน่ะสิ เสด็จมาตอนที่เจ้ามิอยู่
หากพระองค์มาที่นี่อีก เราอาจเดือดร้อนได้นะ
เร็วเข้า รีบเก็บของเร็ว
เร็ว ๆ สิ
ข้ามิไปหรอก
ข้าจะอยู่ที่นี่จนกว่าเราจะเจอท่านพี่
เป็นอะไรของเจ้าน่ะ
ท่านพ่อ ข้าเคยเล่าเรื่องเด็กทึ่ม ให้ท่านฟังใช่หรือไม่
เป็นเพราะเขา
ข้ากับท่านพี่ถึงหนีรอดมาได้
ใช่ ๆ แล้วเขาทำไมหรือ
เด็กทึ่มนั่น...
คือวอนดึกเจ้าค่ะ
หา
เด็กทึ่มนั่นคือองค์รัชทายาท
พระองค์ยังทรงเก็บผ้าผูกผมเอาไว้
ทั้งที่ขนาดข้ายังลืมมันไปแล้ว
เรื่องเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไรกัน
ข้าคิดว่าเราคงถูกลิขิต ให้ได้พบกันอีกเจ้าค่ะ
ฮงชิม คิดให้ดีเถิด
กษัตริย์องค์ปัจจุบัน
ทรงใส่ร้ายพ่อเจ้าว่าเป็นกบฏ แล้วฆ่าเขาเพื่อขึ้นเป็นกษัตริย์
เจ้าเองก็อาจถูกฆ่าด้วยนะ
ถึงต้องอยู่อย่างหลบซ่อนมาตลอดชีวิต
แต่มันมิใช่ความผิด ขององค์รัชทายาทนี่เจ้าคะ
ทั้งหมดเป็นเพราะความโลภของพวกผู้ใหญ่
แล้วมันต่างกันอย่างไรเล่า
ข้ารู้ รู้ดีเจ้าค่ะ
แต่พระองค์ยังทรงเป็นผู้ช่วยชีวิตข้า
ข้าจึงอยากคิดถึงพระองค์ ตามที่ใจต้องการ
อย่างน้อยระหว่างที่เราอยู่ฮันยัง
หากทำได้ ข้าก็อยากเจอพระองค์
เก็บพระองค์ไว้ในใจข้า มิถือเป็นบาปนี่เจ้าคะ
ข้าก็มิได้ทำเช่นนี้ เพราะเกลียดวอนดึกหรอกนะ
ข้าคงมิทำแบบนี้หากพระองค์ เป็นแค่ลูกผู้ลากมากดี
แต่นี่องค์รัชทายาทนะ เป็นโอรสของกษัตริย์
ข้าห้ามเจ้าเพราะมีเหตุผลนะ
ข้าเป็นห่วงเจ้านี่นา
แต่สิ่งที่ข้าห่วงกว่าตนเอง
คือพระองค์ที่ประทับ อยู่ในพระราชวังเจ้าค่ะ
เรื่องทั้งหมดนี้มันแปลกมากเลยเจ้าค่ะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย สั่งให้กระหม่อม...
คอยจับตาดูพระองค์ทุกฝีก้าว
แล้วรายงานเขาพ่ะย่ะค่ะ
องครักษ์ส่วนตัวกับนางในของข้า ก็ได้รับคำสั่งเช่นกันใช่หรือไม่
พ่ะย่ะค่ะ
พวกเขาได้รับใช้ข้า
แต่มิได้ภักดีต่อข้าหรือ
พวกเขาทำเหมือนรับใช้ข้า
แต่แท้จริงแล้วกลับคอยสอดส่องข้า
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายเป็นห่วง ความปลอดภัยของพระองค์กว่าใครพ่ะย่ะค่ะ
เพราะกลัวว่าพระองค์ จะทรงถูกหมายเอาชีวิต...
มิจริงหรอก
การพยายามกำจัดข้าวของของข้า
มิเห็นเกี่ยวข้อง กับความปลอดภัยของข้าเลย
เขาตั้งใจทำสิ่งใดกันแน่
เขาสั่งเจ้าว่าอย่างไรบ้าง
กระหม่อมบอกมิได้พ่ะย่ะค่ะ
หน้าที่เจ้าในฐานะขันที...
คือรับใช้เสด็จพ่อกับข้า
นี่เป็นเหตุผลที่เจ้าได้ค่าแรง
ซึ่งมาจากภาษีราษฎร
แต่เจ้ากลับรับใช้ผู้อื่นที่มิใช่ข้า
ซึ่งถือเป็นกบฏต่อแผ่นดิน
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายมิอยากให้ พระองค์ทรงจำอะไรได้พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมมิมีทางเลือก เพราะเขาขู่จะฆ่าคนในครอบครัว
ทรงสังหารกระหม่อมเถิด
กระหม่อมขอตาย ด้วยพระหัตถ์ของพระองค์ดีกว่า
หากอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย รู้ว่ากระหม่อมถูกจับได้
เขามิปล่อยกระหม่อมกับครอบครัว...
ให้มีชีวิตอยู่แน่พ่ะย่ะค่ะ
เจ้าทำหน้าที่ของเจ้าไปเถอะ
ข้าก็จะทำหน้าที่ของข้า
เก็บดาบเสีย
ข้ามิได้ให้อภัยเจ้าหรอกนะ
ไปได้แล้ว
จะทรงปล่อยให้พวกเขา อยู่ข้างกายมิได้นะพ่ะย่ะค่ะ
ข้ายอมให้มีคนตายมิได้เช่นกัน
องค์รัชทายาท
วังแห่งนี้...
เป็นที่ที่โดดเดี่ยวเสียจริง
เจ้าจำครั้งสุดท้ายที่เรามาที่นี่ได้ไหม
ตอนนั้นหิมะกำลังตก
กระหม่อมยังมิได้คำตอบ จากพระองค์เลยนะพ่ะย่ะค่ะ
ว่าพระองค์ทรงพระครรภ์กับ...
ถูกต้องแล้ว
เช่นนั้นเจ้าหนีไปกับข้าได้หรือไม่
เจ้ามิเปลี่ยนไปเลยสักนิด
อย่าห่วงไปเลย
เด็กคนนี้มิใช่ลูกของเจ้าหรอก
พระชายา
หากท่านพ่อของพระองค์รู้เรื่องนี้ เราจะทำเช่นไรเพคะ
ข้าท้องอยู่ เขาฆ่าข้ามิได้หรอก
ข้าไม่กลัวการถูกขังอยู่ในเรือนด้วย
เพราะพระราชวังแห่งนั้น...
คือคุกของข้าอยู่แล้ว
หม่อมฉันให้เกี้ยวรออยู่ห่างออกไป
พระองค์ต้องเสด็จไกลหน่อยนะเพคะ
คืนนี้ข้าจะยกถวายเองขอรับ
ข้ามีเรื่องต้องทูลเป็นการส่วนตัว ช่วยให้เราอยู่ตามลำพังด้วย
ขอรับ
พระอาญามิพ้นเกล้าพ่ะย่ะค่ะ
นับจากนี้ไป กระหม่อมจะเป็นผู้ดื่มพระโอสถเองพ่ะย่ะค่ะ
เหตุใดอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย จึงมิอยากให้ข้าได้ความทรงจำคืน
ความทรงจำใดกัน ที่ข้าทำสูญหายไป
ที่กระหม่อมหนีไปกับพระองค์มิได้
ก็เพื่อพระองค์เองพ่ะย่ะค่ะ
หากพระองค์หนี ครอบครัวจะต้องเดือดร้อน
แต่พระองค์จะมิเสียใจจริงหรือ
ที่เลือกกระหม่อม
กระหม่อมจะทำตามที่พระองค์ต้องการ
กระหม่อมจะไปกับพระองค์ทุกหนทุกยาม
หากตัดสินใจแล้ว โปรดบอกกระหม่อมด้วย
มูยอน
ขอรับ ใต้เท้า
เหตุใดเจ้า...
จึงมิสังหารองค์รัชทายาท
ท่านจะบั่นคอข้าตอนนี้เลยหรือไม่
ไม่หรอก
คงดีนะ หากเจ้าบอกข้าว่าองค์รัชทายาท...
ทรงสูญเสียความทรงจำ
เช่นนั้นข้าคงมิจัดพระราชพิธีศพ
และใช้เวลาหลายต่อหลายวัน อย่างกลัดกลุ้มและรอคอย
ต้องขอบใจเจ้า ที่ทำให้ข้า พาพระองค์กลับมาพลิกวิกฤตได้
นั่นช่างน่าโล่งอกเสียจริง ว่าไหม
ท่านคงมิได้พาตัวข้ากลับมา เพื่อสั่งงานข้าหรอกนะขอรับ
มีเรื่องสุดท้าย
ที่เจ้าต้องทำเพื่อพระชายา
ข้าแน่ใจ
ว่าเจ้าเดาออก
ว่าเด็กในพระครรภ์ มิใช่ทายาทขององค์รัชทายาท
ข้าอยากให้เจ้า
ตามหาตัวพ่อของเด็ก
แล้วฆ่าเขาเสีย
เพื่อลูกสาวของข้า
เจ้ายอมทำขนาดนั้นได้หรือไม่
เจ้า!
- ท่านพ่อ - ไม่นะ
- ท่านพ่อ - อย่าไป
- ท่านพี่ - อย่านะ
ท่านพ่อ
ท่านพ่อ!
- ไม่นะ อีซอ - ท่านพ่อ!
เราต้องไปแล้ว
ทรงพระกันแสงเสียให้เต็มที่
เพราะมีเพียงวันนี้เท่านั้น
ที่พระองค์จะทรงทำได้
ฝากทักทายกึนนยอให้ข้าด้วยนะเจ้าคะ
นางคงจะเป็นห่วงมาก
ฝากบอกยังชุนด้วยว่าข้ายังอยู่ดี
ฝากด้วยขอรับ
ยังชุนหรือ
ก็เขาจะส่งสารให้อยู่แล้ว ฝากส่งเพิ่มอีกคนจะเป็นไรไป
ข้ามิได้บอกว่าต้องส่งให้ได้เสียหน่อย
ได้ขอรับ ท่านมิต้องห่วง
ข้าจะบอกทุกคนว่าท่านสบายดี
ขอบพระคุณมากขอรับ
ที่ข้าได้อยู่กับฮงชิมอีกครั้ง
และที่ได้มาเมืองฮันยัง
ก็เป็นเพราะท่านเจ้าเมืองเลย
เรามิมีอะไรสักอย่าง เลยมิมีของขวัญตอบแทนท่าน
มิเป็นไรหรอกขอรับ
มิต้องโค้งกลางถนนก็ได้
มากเกินไปแล้วขอรับ
ข้าขอรับไว้เท่านี้ก็พอ
ขอรับ
ท่านควรออกเดินทาง ก่อนตะวันตกดินนะเจ้าคะ
ขอข้าแนะนำอะไร ที่จริงจังสักหน่อยได้ไหม
หากเจ้าต้องรีบจากไป
สัญญานะว่าจะทิ้งสาร
ว่าเจ้าจะไปที่ใด ซ่อนไว้ใต้ตู้หนังสือของข้า
เจ้าทำได้หรือไม่
เจ้าค่ะ ข้าจะทำตามนั้น
ข้าบอกได้เลยว่าเจ้ามิได้โกหก
เช่นนั้นข้าไปก่อนล่ะ
รักษาเนื้อรักษาตัวกันด้วยนะ
เจยุน
เจ้ามาที่นี่ทำไมหรือ
องค์รัชทายาททรงต้องการพบเจ้า
- ตอนนี้หรือ - ใช่แล้ว
ท่านควรรีบไปนะเจ้าคะ
หากทรงเรียกหาท่านแต่เช้า คงต้องเป็นเรื่องด่วนแน่
กระหม่อมทราบว่าพระองค์ทรงเรียกหา
ข้ามาก่อน
ท่านสิมาทีหลัง
ข้าจำได้เมื่อคืนนี้
ว่าข้าพบนางมาก่อนท่าน
ข้ามั่นใจและมิสงสัยสักนิด
มันเกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว
ช่างโชคร้ายเสียจริง
พระองค์มิทรงแค่เสียความทรงจำ
แต่กลับทรงเพิ่งมาจำคนพิเศษได้
แบบนั้นมิทรงน่าสงสารหรือพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทรงเรียกกระหม่อมมา เพื่อบอกเรื่องนี้หรือพ่ะย่ะค่ะ
เปล่าหรอก
ท่านทำงานให้ผู้ใดกัน
หากจู่ ๆ พระองค์ทรงถามเช่นนี้ กระหม่อมก็ตอบมิได้
ข้าได้ยินว่าอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย แนะนำให้แต่งตั้งท่านเป็นเจ้าเมือง
ท่านภักดีต่อเขาหรือ
ท่านเป็นน้องต่างแม่ของชองซายอบ
เช่นนั้นก็ภักดีต่อพระมเหสีหรือ
พระองค์ยังทรงจำกระหม่อมมิได้สินะ
กระหม่อมทำงานให้พระองค์ มาตั้งแต่ต้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ
จะให้ข้าเชื่อเช่นนั้นได้อย่างไร
แล้วทรงอยากทำเช่นไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์ทรงทดสอบกระหม่อมได้เลย
ว่ากระหม่อมภักดีกับพระองค์
หรือผู้อื่น
เจ้า...
มาทำอะไรในฮันยังกัน
ข้ามาเพื่อขออนุญาตจากท่านขอรับ
เจ้าต้องการคำอนุญาตของข้า เพื่อทำสิ่งใดหรือ
องค์รัชทายาททรงเสนอให้ข้า
เป็นบรรณารักษ์ ในหอตำราของพระองค์ขอรับ
เป็นบรรณารักษ์ส่วนพระองค์
หมายถึงเจ้า ได้รับใช้พระองค์อย่างใกล้ชิด
พระองค์ทรงเสนอตำแหน่งสำคัญเช่นนี้
ให้แก่เจ้า เจ้าเมืองซงจูนี่น่ะหรือ
พระองค์ตรัสว่าคนในวังมิคุ้นพระเนตร
ด้วยเหตุที่เราเคยพบกันในซงจู
พระองค์เลยทรงสบายใจ เมื่อข้าอยู่ด้วยขอรับ
ปฏิเสธไปเสีย
หากทรงต้องการบรรณารักษ์
ข้าจะหาคนที่เหมาะสมให้
พระองค์...
ทรงเริ่มสงสัยท่านแล้วขอรับ
พระองค์มิไว้วางพระทัย คนที่ท่านจัดไว้ให้รับใช้พระองค์
หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็ช่วยมิได้
ข้าจะจัดการเรื่องนั้นเอง
เจ้ากลับไปที่ซงจูเสีย
ขอรับ ข้าจะทำเช่นนั้นขอรับ
หากข้าเป็นเจ้า
ข้าคงเลือกย้ายข้าง ไปอยู่กับองค์รัชทายาท
เพราะพระองค์คือกษัตริย์องค์ต่อไป
แต่คนที่ควบคุมกษัตริย์
คือท่านมิใช่หรือขอรับ
การเติบโตมาอย่างลูกนอกสมรส ทำให้ข้าเป็นคนหัวไว
ข้ารู้ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งใดขอรับ
เจ้าดูรอบคอบกว่าที่เห็น
ข้ายัง...
ฉลาดกว่าที่เห็นด้วยขอรับ
เช่นนั้นข้าก็จะเชื่อใจเจ้า
รับใช้องค์รัชทายาท
อย่าให้พระองค์คลาดสายตา แม้แต่วินาทีเดียว
จับตาดูว่าพระองค์ทรงทำสิ่งใด แล้วรายงานอย่าให้ขาด
ขอรับ
ข้าทำมิไหวแล้ว นี่มันบ้าสิ้นดี
หากคนเราเหงื่อออกท่วมขนาดนี้ นี่ถึงตายได้เลยนะ
เฮ้อ เหตุใดเขาจึงอยากให้เรา
หาฟืนตั้งร้อยท่อน ทั้งที่อากาศร้อนเช่นนี้ด้วย
ข้ามิเข้าใจเลยจริง ๆ
แบบนี้มิได้การแล้ว ข้าจะไปฮันยัง
ข้าจะไปพูดกับองค์รัชทายาท
ใช่ เอาเลย เจ้าคิดได้ดีมาก
ไปเข้าเฝ้าองค์รัชทายาทกัน
แล้วทูลพระองค์ว่าพวกเราถูกบังคับ
ให้ทำงานหนักพวกนี้
นึกแล้วเชียวว่าเจ้าต้องอู้งาน
กลับไปทำงานได้แล้ว
เจ้าหน้าที่พัค ท่านมิคิดว่าแบบนี้มันเกินไปหรือ
เราต้องทำตามที่นายท่านพัคสั่ง ทั้งที่เขามิใช่ท่านเจ้าเมืองหรือ
คิดว่านี่เป็นแค่นายท่านพัคหรือ
เขามีอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย หนุนหลังอยู่เลยนะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายเป็นใครน่ะหรือ
เขามีอำนาจมากกว่ากษัตริย์เสียอีก
ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หากมิทำตามคำสั่ง
ถ้ามิอยากถูกโบย ก็กลับไปทำงานได้แล้ว
ข้าเองก็รู้สึกแย่เหมือนกันนั่นล่ะ
บ้าจริงเชียว
เจ้าคนไร้ค่านั่น ทำไมถึงมิทำอะไรสักอย่าง
ชอบเอาเรื่องโบยมาขู่เราอยู่นั่นล่ะ
ข้าเหลือทนแล้วนะ!
ข้านี่ล่ะ จะทำงานให้หนัก กว่าที่ใครเคยทำเลย
เจ้าขี้แพ้เอ๊ย
แม่ข้าชอบบอกว่า ข้ามักทำตรงข้ามกับที่สั่งเสมอ
แม่พูดถูกแล้ว
เจ้าหมายความว่าอะไรหรือ
ยิ่งได้ยินเช่นนั้น ข้าก็ยิ่งอยากไป
ฮันยัง
เจ้าจะบอกว่า ยังมิได้ฟืนให้ข้าอย่างนั้นหรือ
เพราะเป็นฤดูมรสุมน่ะขอรับ
เลยหาฟืนแห้ง ๆ ยาก
ชาวบ้านไปที่ไร่นากันแล้ว
คนที่ว่างทำงานจึงมีมิมาก
ข้าจะให้เวลาเจ้าสามวัน
สามหรือขอรับ ทำมิได้หรอก
ท่านจะให้เราหาฟืนร้อยท่อน ในสามวันได้อย่างไร
รู้ตัวไหม
เจ้าทำงานตำแหน่งนี้มานานเกินไปแล้วนะ
น่าจะถึงเวลาต้องออกแล้วล่ะ
เจ้าเห็นด้วยหรือไม่
สามวัน!
แม้ต้องขายวิญญาณก็ต้องทำให้ได้
ข้าต้องการฟืนร้อยท่อนในสามวัน!
ขอรับ
ขอรับ ได้เลยขอรับ ได้ ๆ
เฮ้ย ๆ ๆ !
ท่านพูดถูก ข้าทำงานนี้มานานเกินพอแล้ว
องค์รัชทายาททรงเคยแนะนำ ให้ข้าไปสอบจอหงวนนะ
ว่าแต่เหตุใดท่านเจ้าเมือง ยังมิกลับจากฮันยังอีก
ก็ได้
เช่นนั้นข้าก็ควร ไปรับเขากลับด้วยตนเอง
แต่อีกไม่นาน ข้าจะตามหาเจ้า
นี่อะไรหรือ
เอาไว้ตามหาท่านพี่เจ้าค่ะ
เอาไปปิดประกาศจะมิเป็นไรหรือ
เกิดมีใครจำได้ขึ้นมาเล่า
นี่เป็นรหัสที่มีเพียงข้า กับท่านพี่ที่รู้เจ้าค่ะ
คนอื่นมิอาจถอดความหมายได้หรอกเจ้าค่ะ
ถอดใจเรื่องพระชายาเถิดขอรับ
ได้โปรด
พาน้องสาวท่านหนีไปเสีย
ตอนนี้ข้ายังมีเวลา
ข้าจะคิดเรื่องนี้ดู
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายรู้ทุกอย่าง และเขากำลังหลอกท่าน
ในท้ายที่สุด
เขาจะฆ่าท่านนะขอรับ
ข้าต้องซื้อเวลาเพิ่ม
หาผู้ชายสักคนให้มาเป็นพ่อของเด็ก
แล้วใต้เท้า
จะหลงกลหรือขอรับ
ข้าจะทำทุกอย่างที่ทำได้
เพราะข้ามีคนที่แม้เสี่ยงชีวิต ก็ต้องปกป้องให้ได้
แม้ดวงจันทร์ยังมิเต็มดวง ในคืนฤดูร้อน
ข้าจะยังคงรอที่สะพานโมจอง ด้วยใจที่ร้อนรน
อักษรนี้อาจแยกได้
เป็นตัวอักษรย่อยที่แปลว่า "เท้า" และ "หนัก"
ด้วยเหตุนี้กระหม่อมจึงค้นหา ที่ที่พระองค์เสด็จผ่านบ่อยพ่ะย่ะค่ะ
ทุกฤดูใบไม้ผลิ
พระองค์จะทรงหยุดที่ต้นพ็อดกท
ทว่าพระชายาทรงมีรับสั่ง ให้ตัดต้นไม้นั่นทิ้งพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมคิดว่า...
ปริศนานี้มีความเกี่ยวข้องกับพระนาง
จึงได้ลอบเข้าพระตำหนักพระนางพ่ะย่ะค่ะ
หลังกำแพงนั้นมียันต์ประสงค์ร้าย
ที่พระมเหสีรับสั่งให้เอาไปวางพ่ะย่ะค่ะ
เช่นนั้นพระองค์อาจพยายามบอกกระหม่อม
ว่าพระมเหสีทรงอยู่เบื้องหลัง
การทำร้ายพระองค์ใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
ทฤษฎีของกระหม่อม
ถูกต้องไหมพ่ะย่ะค่ะ
ข้าไม่รู้
องค์รัชทายาทผู้เฉียบแหลม ที่กระหม่อมเคยรู้จักหายไปไหนแล้ว
ท่านจะบอกว่า ข้ามิฉลาดแล้วอย่างนั้นหรือ
ตอนนี้กระหม่อมคงบอกได้ยาก ว่าพระองค์ทรงฉลาดหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
มิมีใครบอกได้
กระหม่อมต้องขอตรวจสอบ พระปรีชาก่อนพ่ะย่ะค่ะ
ควรเติมอักษรใด ในช่องว่างหรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้าเดาว่าเป็นตัวอักษร ที่มีสี่เหลี่ยมสามตัว
ตัวอักษรที่กระหม่อมเขียน คือคำว่า "ตาข่าย" พ่ะย่ะค่ะ
หากเป็นพระองค์...
จะทรงอักษรตัวใดพ่ะย่ะค่ะ
ท่านไขคำถามนี้ด้วยความคิดตื้นเขิน
ตัวอักษรที่ข้าเลือกคือ "โอบอุ้ม"
"ราษฎรโอบอุ้มความหวัง และความฝันนับพันหมื่น"
โล่งอกไปที
พระองค์ยังทรงฉลาดอยู่พ่ะย่ะค่ะ
เป็นข้าคนเดียวหรือที่หงุดหงิด
ข้าหงุดหงิดจริง ๆ แล้วนะ
พ่ะย่ะค่ะ พระองค์ทรงเป็นคนเดียวที่หงุดหงิด
เพราะกระหม่อมมิหงุดหงิดพ่ะย่ะค่ะ
คราวนี้กลับมา ที่ตัวอักษรเดิมเถิดพ่ะย่ะค่ะ
เหตุใดพระองค์
ทรงทิ้งอักษรนี้ให้กระหม่อม
ข้าไม่รู้
ช่างเถิดพ่ะย่ะค่ะ ทรงลืมปริศนานี้ไปก่อน
แล้วลอบเสด็จออกนอกวังกับกระหม่อมเถิด
แอบออกไปหรือ
คนของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ต้องตามเรามาแน่
ทหารพระราชวังจะจัดการเขาเองพ่ะย่ะค่ะ
พระองค์คือองค์รัชทายาท
ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
กระหม่อมจำมิได้ เพราะพระองค์ทรงเติบใหญ่แล้ว
กระหม่อมคือคังโดชอล อดีตหมอหลวงพ่ะย่ะค่ะ
ท่านพาข้ามาที่นี่ด้วยเหตุใดกัน
มีคนที่พระองค์ทรงต้องพบพ่ะย่ะค่ะ
เขาลืมตา
แต่จิตใจของเขา มิได้อยู่กับเราพ่ะย่ะค่ะ
เขาพูดมิได้เช่นกัน
ทรงจำเขาได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
เขารับใช้พระองค์นานกว่าสิบปี...
เขาคือขันทียาง
เขารักษาตัวกับกระหม่อม ได้สองเดือนแล้วพ่ะย่ะค่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
วันนั้นเขามิได้ตามเสด็จไปพิธีขอฝน
และถูกคุมขังเพื่อไต่สวนพ่ะย่ะค่ะ
เขารู้สึกผิดเป็นอย่างมาก
จึงเชือดคอตนเองพ่ะย่ะค่ะ
เป็นความผิดของข้าเอง
เป็นเพราะข้า และตำแหน่งรัชทายาท
เจ้ามีเรื่องอยากบอกข้าหรือ
กระหม่อมดีใจเหลือเกิน ที่พระองค์ยังทรงมีชีวิตอยู่
เท่านี้กระหม่อม ก็ตายตาหลับแล้วพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมมิได้จะฆ่าตัวตายพ่ะย่ะค่ะ
ชายที่เชือดคอกระหม่อม...
คืออัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
เหตุใดเขาถึงพยายามฆ่าเจ้ากัน
กระหม่อมบอกเขาว่า ศพนั้นดูมิเหมือนพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
เขาพยายามปกปิด เรื่องการตายของพระองค์หรือ
เกิดอะไรขึ้นกัน ก่อนที่ข้าจะไปพิธีขอฝน
โปรดทรงหาบันทึกของพระองค์ให้เจอ
บันทึกของข้าหรือ
ท่านพี่
เหตุใดจึงไม่ยอมฟังข้า
ท่านพี่นั่นล่ะมีอะไรกัน
เหตุใดจึงมาที่ฮันยัง โดยไม่บอกอะไรข้าเลย
ข้าหาบ้านได้หลังหนึ่งที่ตีนเขาดันฮเว
ข้าเอาแผนที่ใส่ย่ามให้แล้ว ไปรอที่นั่นก่อนเถิด
แล้วข้าจะรีบตามไป
ไม่เอา ข้ามิเชื่อท่านหรอก
วันนั้นก็พูดแบบนี้
ท่านเคยบอกว่าหากเราคลาดกัน ให้มาพบที่สะพานโมจอง
แต่ท่านก็มิเคยมาเลยสักครั้ง
ได้โปรด บอกความจริงข้ามาเถิด
บอกเถิดว่าเกิดอะไรขึ้น
มิใช่ว่าข้ามิอยากเจอเจ้า
แต่ข้าทำเช่นนั้นเพื่อปกป้องเจ้า
เพื่อปกป้องเจ้า
ข้าจึงมาพบเจ้ามิได้
โปรดฟังพี่ชายของเจ้าเถิด
ข้าขอร้อง
ก็ได้เจ้าค่ะ ข้าจะไป
ข้าจะฟังที่ท่านพี่บอก
ดูแลตัวเองด้วยนะ
ช่างน่าอึดอัดเสียจริง
ที่ข้าจำอะไรมิได้เลย
ยามนี้ พระองค์แค่ ทรงต้องหาบันทึกพ่ะย่ะค่ะ
ข้าจำมิได้น่ะสิ ว่าเก็บบันทึกไว้ที่ใด
ขนาดตนเป็นคนเขียนเอง ข้ายังจำมิได้เลย
บางทีพระองค์อาจทรงทำปริศนานั้นขึ้น
เพื่อบอกว่าทรงซ่อน บันทึกไว้ที่ใดพ่ะย่ะค่ะ
"ความลับทั้งหมดถูกเขียนไว้ในนี้"
"หากเกิดเรื่องขึ้นกับข้า จงสืบสวนด้วย"
ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ
มีอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้ากลัวความลับที่กำลังจะได้รู้
และกลัวสิ่งที่ข้าจะทำ
ในตอนสุดท้าย
ชายคนนั้นกำลังถือดาบไว้ในมือ
เลือดสีแดงหยดลงมาตามคมดาบ
[VIU Ver] Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com Thai Subtitle by VIU
เจ้าเป็นใครถึงได้ลอบตามเขามา
ข้าถามว่าเหตุใด เจ้าจึงลอบตามชายผู้นั้น
คุณพระ ข้ามิรู้ว่า ท่านกำลังพูดเรื่องใด
อะไรหรือเจ้าคะ ข้าลอบตามใครกัน
ข้ากำลังกลับบ้านต่างหาก
เหตุใดท่านจึงทำเช่นนี้ ให้ข้าพูดก่อนเจ้าค่ะ
นี่ไม่ใช่สถานการณ์ ที่พระองค์ควรปรากฏตัวพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าเป็นใครกัน
เจ้ากำลังทำอะไรกับสตรีผู้นั้น
หากมิอยากเจ็บตัว ก็รีบเดินต่อไปเถิด
ข้าเป็นคนชอบธรรม เกินกว่าจะหันหลังให้เรื่องนี้
ท่านเป็นเพียงบัณฑิต
คงเดามิออกสินะว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ข้าเลือดร้อน และโหดเหี้ยมกว่าบัณฑิตผู้นี้
และวรยุทธ์ของเขาก็มิมีผู้ใดเทียบได้ด้วย
เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
เพคะ มิได้เจ็บตรงไหนมากเพคะ
นางบอกว่ามิได้เจ็บตรงไหน แต่พระองค์กลับทรงแทบคลั่ง
เพราะมันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับข้า
พระองค์ทรงควรให้กระหม่อมจัดการ
หากพระองค์ทรงบาดเจ็บ แล้วจะทำเช่นไรเล่าพ่ะย่ะค่ะ
หากข้ารอนานอีกนิด ข้าอาจต้องช่วยพวกท่านทั้งคู่
ข้าจะกลับวังเอง ท่านกลับเรือนได้แล้ว
มิได้หรอกพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเป็นห่วง เพราะทรงปลอมตัวออกมาโดยไม่มีองครักษ์
ข้าคือคนที่ออกคำสั่ง
ท่านลืมไปแล้วหรือว่าข้าเป็นใคร
มันอันตรายนะ เหตุใดจึงออกมาคนเดียว กลางค่ำกลางคืนเช่นนี้
เพื่อตามหาท่านพี่เพคะ
ข้าจะตามหาพี่ของเจ้าให้เอง ดังนั้นเจ้า...
พอรู้ว่าตัวเองเป็นองค์รัชทายาท เลยอวดเก่งแล้วหรือเพคะ
พระองค์จะทรงใช้อำนาจ ในเรื่องส่วนตัวมิได้นะเพคะ
มาคิดดูแล้ว
พระองค์ทรงเคยใช้อำนาจ ในทางมิชอบด้วยนี่นา
ที่หม่อมฉันรู้เพราะพระองค์...
เคยรับสั่งให้หญิงชายโสด ทุกคนต้องออกเรือน
บังอาจ เหตุใดจึงกล้าพูดกับสามีเช่นนั้น
ทรงปล่อยมือหม่อมฉันเถิดเพคะ
เจ้ามิชอบที่ได้จับมือกับข้าหรือ
เพคะ
หากเรายังเดินข้างกันเช่นนี้
แล้วเมื่อไรหม่อมฉัน จะได้มองพระพักตร์เล่าเพคะ
นั่นสินะ หาได้มิง่ายหรอกนะ
ที่องค์รัชทายาทจะปลอมตัว ออกมาจากวังคนเดียวเช่นนี้
นี่เป็นโอกาสทองนะ
มองให้เต็มตาล่ะ
เพคะ หม่อมฉันจะทำเช่นนั้น
ในวังคงมีอาหารอร่อยเยอะแยะ
แต่พระองค์ทรงดูซูบผอม กว่าตอนอยู่ที่ซงจูเสียอีก
เพราะในวังไม่มีเจ้าอยู่ด้วยอย่างไรเล่า
ท่านเจ้าเมือง เหตุใดจึงกลับมาช้านักขอรับ
หากท่านกำลังห่วงลูกสาว ก็วางใจเสียเถิดนะ
นางอยู่กับคนที่พึ่งพาได้
มิใช่อย่างนั้นขอรับ คือว่า...
ข้าผิดหวังเสียจริงเจ้าค่ะ
กลับมาฮันยังทั้งที เหตุใดจึงมิบอกข้าบ้างเจ้าคะ
การรักคนที่มิมีใจรักตอบ
เป็นความเศร้าอย่างแสนเข็ญ
ทีนี้เข้าใจความรู้สึกข้าหรือยังเจ้าคะ
เข้าใจดีเลยล่ะ
ข้าเชื่อว่าโชคชะตา นำพาพวกเขามาคู่กันเจ้าค่ะ
ไม่เบื่อหรือที่ทำตามโชคชะตา
การท้าทายชะตา...
ทำให้สิ่งต่าง ๆ น่าสนใจขึ้นต่างหาก
ท่านหลงรักผู้หญิงของพระองค์ แล้วจะมีประโยชน์อันใดเจ้าคะ
ข้าห้ามใจตนเองมิได้นี่นา
ใต้เท้า
ท่านจะยอมทำลายทุกอย่าง เพราะความรักที่มีต่อนางหรือเจ้าคะ
ข้าไม่รู้
ความรัก ความภักดี
เลือกอย่างไหนจึงจะเสียใจน้อยกว่ากัน
หม่อมฉันได้มองตามใจต้องการแล้ว และจะปล่อยพระองค์ไปแล้วเพคะ
โปรดเสด็จกลับพระราชวังเถิด
ไม่เอาหรอก
หม่อมฉันจะไปส่งพระองค์ที่ประตูวัง
เช่นนั้นเราจะได้อยู่ด้วยกัน อีกหนึ่งชั่วโมงเพคะ
ทรงตามหม่อมฉันมานะเพคะ
หากเราเดินเช่นนี้ เราจะได้เห็นมองหน้ากันนานขึ้น
เราไปทางอื่นเถิดเพคะ
ข้าเคยได้ยินเรื่องนั้น
คู่รักที่ผ่านประตูนั้นด้วยกัน
จะไม่มีวันพรากจากกันไป
เพราะแบบนั้น
เราจึงมิสามารถผ่านประตูนั้นด้วยกันหรือ
เพคะ
ข้า...
ชอบเจ้าตั้งแต่พริบตาแรกที่เห็น
ข้า...
รักเจ้า แม้ตอนที่เจ้าอายุ 20 ปีที่ข้ามิได้พบ
และจากนี้ต่อไป
ข้าก็จะรักเจ้า
ไปจนวันสุดท้าย
ทรงหวงแหนความทรงจำดี ๆ นี้ไว้ แค่ถึงคืนนี้ก็พอเพคะ
หม่อมฉันเองก็จะทะนุถนอม ความทรงจำเหล่านี้ไว้เช่นกัน
องค์รัชทายาท...
ชายที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าเจ้า มิใช่องค์รัชทายาท
แต่เป็นวอนดึก
เจ้าอยากให้ชองเจยุน
มาเป็นบรรณารักษ์ในหอตำราของเจ้าหรือ
กระหม่อมจะจัดหาคนไปแทนเขา
ในฐานะเจ้าเมืองซงจูพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าจะเป็นคนเสนอ
และแต่งตั้งคนเป็นเจ้าเมืองที่นั่นเองหรือ
กระหม่อมเคยอยู่ที่นั่นพักหนึ่ง ช่วงบาดเจ็บหนักพ่ะย่ะค่ะ
คนที่นั่นใสซื่อ แต่ก็มีหัวใจอ่อนโยน
พวกเขาคงเป็นกังวล หากมีการแต่งตั้งเจ้าเมืองคนใหม่อีก
กระหม่อมจึงอยากส่งคนที่เหมาะสมไป
ข้าไม่อนุมัติชายผู้นี้
ข้าจำชื่อเขาได้
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย เคยเสนอให้ส่งเขาไปที่ซงจู
- การร่วมงานกับคนของเขา... - กระหม่อมเพียงแค่...
หวังจะได้รู้ความจริงพ่ะย่ะค่ะ
มีปริศนาที่กระหม่อมต้องไข
ว่าใครกันที่ลอบสังหารกระหม่อม
เหตุใดจึงต้องปกปิดการตาย
กระหม่อมต้องรู้ให้ได้พ่ะย่ะค่ะ
ด้วยเหตุนั้น กระหม่อมจึงต้องการชายผู้นี้
แบบนี้ยิ่งต้องหลีกเลี่ยง คนของอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายนะ
เสด็จพ่อทรงกังวลว่าพระมเหสีกับซอวอน
จะมีส่วนด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ
หากเสด็จพ่อทรงปรารถนา ให้ปิดซ่อนความจริง
กระหม่อมก็จะทำพ่ะย่ะค่ะ
ทว่าในฐานะกษัตริย์แล้ว การปิดซ่อนความจริง
มิใช่สิ่งที่ถูกต้องเลย
องค์รัชทายาททรงเคลื่อนไหวแล้วขอรับ
พระองค์ทรงกำลังหาบันทึก
บันทึกหรือ
พระองค์ทรงอักษรทุกวันมิเคยขาด
พระองค์ทรงบันทึกทุกสิ่ง ที่เกิดขึ้นโดยละเอียดขอรับ
หากองค์รัชทายาททรงได้บันทึกนั้น
พระองค์คงฟื้นคืนความจำทั้งหมดได้ขอรับ
องค์รัชทายาทจะได้บันทึกนั่นไปไม่ได้
ความลับใดกัน ที่มิอาจให้แพร่งพรายได้ขอรับ
ความลับ...
ก็ต้องเป็นความลับมิใช่หรือ
ข้าจะให้เหล่าขันทีค้นหาบันทึกนั่น
องค์รัชทายาททรงช่างสังเกตมาก
หากท่านบุ่มบ่ามเกินไป พระองค์จะทรงรู้ทันท่าน
ให้ข้าทำเถิดขอรับ
คนที่จะได้บันทึกนั้นก่อน
จะเป็นท่านแน่นอนขอรับ
ข้าจะอยู่ที่สำนัก
คอยรายงานข้าอย่าให้ขาดด้วย
เป็นไปได้ไหมพ่ะย่ะค่ะ ที่จะทรงซ่อนบันทึก ไว้ที่พระตำหนักของพระชายา
ตอนที่ข้าตั้งปริศนาให้ท่าน
ท่านไขได้ด้วยการนับสี่เหลี่ยม
ข้าเชื่อว่า...
ข้าคิดปริศนาตามระดับของท่าน
ข้าตั้งปริศนาตามระดับของท่าน
แต่ท่านกลับไขด้วยระดับของข้า
คำตอบมิใช่ตำหนักของชายาหรอก
เช่นนั้นเราต้องหาที่ที่มี ตัวอักษรสี่เหลี่ยมห้าตัวพ่ะย่ะค่ะ
เราตรวจสอบตัวอักษรทั้งหมด ดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
หาดูว่าตัวไหน ที่มีสี่เหลี่ยมอยู่ห้าตัว
ไม่หรอก
ประตูอย่างไรเล่า
บันทึกอยู่ในห้องที่เข้าถึงได้
ด้วยการผ่านประตูห้าบาน นับจากที่นี่
นั่นคือที่ซ่อนของมัน
หอที่ห่างจากตำหนัก ขององค์รัชทายาทไปห้าประตู
มีสี่หอพ่ะย่ะค่ะ
จางกยอนกัก กูฮยอนจอน
หอตำรา ท้องพระคลัง
เจ้า!
พระองค์ทรงยุ่งอยู่กับเรื่องใด ทั้งวันหรือพ่ะย่ะค่ะ
ข้ากำลังเดินไปมารอบพระราชวัง
เผื่อจะได้ความทรงจำกลับคืนขอรับ
เช่นนั้น พระองค์ทรงจำ ได้แล้วใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ
หากจำได้ ข้าคงให้คนไปบอกท่านแล้ว
ความทรงจำของพระองค์ จะกลับมาในไม่ช้า ดังนั้น...
ข้ากำลังรีบขอรับ
ที่งานเลี้ยงรับรองคราวก่อน
ข้าเกือบทำพลาดครั้งใหญ่
เช่นนั้นกระหม่อมจะให้หมอหลวง ต้มพระโอสถให้พระองค์อย่างดียิ่งขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
ข้าเห็นแล้วว่าท่านเป็นห่วงข้ามากนัก
เช่นนั้นข้าจะรีบฟื้นความจำให้ได้ขอรับ
พ่ะย่ะค่ะ พระองค์จะทรงจำได้แน่
ท่านเสียสติไปแล้วหรือไรเจ้าคะ
ข้าออกมาตามที่ท่านเรียกก็จริง
แต่ทำเช่นนี้ก็ถือว่า ประมาทมากนะเจ้าคะ
พระชายาทรงต้องการเวลาเพื่อครุ่นคิด
เรื่องมันเปลี่ยนไปแล้วขอรับ
โปรดมอบสิ่งนี้ให้พระองค์ด้วย
ดูเหมือนท่านพ่อของพระองค์ จะรู้เรื่องแล้วพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมจะพยายามซ่อนตัว แต่คงทำได้มินาน
สามวันหลังจากนี้ กระหม่อมจะรอพระองค์ ที่ศาลาข้างประตูโดนี
ให้ทุกคนออกไปจากตำหนัก
ท่านพ่อมาด้วยเหตุใดหรือเจ้าคะ
มิรู้ทำไมจู่ ๆ กระหม่อมก็เสียใจ
เรื่องลูกชายคนโตของที่ปรึกษาพิเศษ
ที่เพิ่งเสียไปไม่นานนี้
กระหม่อมสั่งให้พระองค์ กำจัดพ่อของเด็ก
แต่พระองค์กลับทรงปลิดชีวิต ชายที่มิรู้อีโหน่อีเหน่
ข้ามิรู้ว่าท่านพูดเรื่องอะไรเจ้าค่ะ
ขอกระหม่อมอ่านได้ไหม
จดหมายที่พระองค์ทรงถืออยู่
ตอนนี้มูยอนอยู่กับกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
ข้านึกว่าเขาไปจากเมืองแล้ว
พระองค์ทรงใช้เวลาอยู่กับเขาเป็นครึ่งวัน
แล้วจะทรงมิรู้ได้อย่างไร
ท่านให้คนคอยตามข้าหรือเจ้าคะ
นังจิ้งจอก
เหตุใดจึงมิไปหลับนอน กับพวกชั้นล่างในตลาด
เหตุใดจึงต้องเป็น...
มูยอนด้วยพ่ะย่ะค่ะ
ท่านพ่อ อย่าทำร้ายเขานะเจ้าคะ
หากทรงอยากให้เขารอด
ก็อย่าได้หนีไปกับเขา
มิว่าจะเกิดอะไรขึ้น พระองค์ทรงต้องได้ขึ้นเป็นพระมเหสี
ดังนั้นทรงต้องเอาชนะพระทัย องค์รัชทายาทให้ได้
- ท่านพ่อ! - อีกไม่นานเท่านั้น
แผนที่กระหม่อมวางไว้ถึงสิบปี ก็จะสำเร็จแล้ว
ดังนั้นทรงอย่าขัดคำสั่งกระหม่อมอีก
หากพระองค์
ทรงเข้ามาขวางกระหม่อม
ทั้งมูยอน
และเด็กในท้องนั่น
จะมิได้มีชีวิตอยู่
ความรักเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาพ่ะย่ะค่ะ
เหตุใดพระองค์จึงทรงต้องการ
สิ่งที่มีแต่จะเลือนหายไปด้วย
โปรดทรงอย่าลืมข้อนี้
พระองค์
มีสายเลือดเดียวกับกระหม่อม
ข้าคับแค้นท่านจนแทบตายอยู่แล้ว
เหตุใดต้องมีชีวิตแบบนี้ เหตุใดท่านต้องทำถึงเพียงนี้
หลังการยึดอำนาจ
ท่านก็ได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว มันยังมิพออีกหรือเจ้าคะ
อีกเท่าไรท่านถึงจะพอใจ
เมื่อไรท่านถึงจะหยุดเจ้าคะ
พระองค์...
ทรงเคยหิวโหยจนต้องกินหนูหรือไม่
พระองค์ทรงเคยเฉียดตาย
เพราะกินของเน่าเสียหรือไม่
พระองค์ทรงเคยฝังพ่อแม่ตนเอง
ที่ตายเพราะถูกโบย
เนื่องจากไร่นาแห้งแล้งหรือไม่
กระหม่อมก็มิรู้เช่นกัน
กระหม่อมมิรู้
ว่าต้องกินอะไร หรือกอบโกยสิ่งใด
จึงจะเติมเต็มความว่างเปล่าภายในได้
ข้าชิงชังเหลือทน
ที่เกิดมาเป็นลูกสาวของท่าน
เพราะลูกชายกระหม่อมเป็นเช่นนั้น พระองค์จึงเป็นคนเดียวที่พึ่งได้
กระหม่อม...
มิอยากเสียพระองค์ไปอีกคน
ดังนั้น...
โปรดทรงคิดให้ดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ
เราต้องมาถึงฮันยังแล้วแน่ ๆ
นี่ขนาดห้ามใจแล้วนะ ข้ายังตื่นตากับของเหล่านี้เลย
สิ่งที่เจ้าต้องระวังไว้ คือจมูกต่างหาก
มีคนบอกว่าจมูกเจ้าจะถูกขโมย ก่อนที่จะรู้ตัวอีกนะ
เราอุตส่าห์มาถึงที่นี่ แต่วอนดึก...
องค์รัชทายาทจะทรงยอมพบ คนอย่างเราหรือเปล่า
พระองค์ทรงยอมแน่ เมื่อทรงได้ยินชื่อข้า
เจ้าก็รู้ว่าวอนดึกเป็นคนดีขนาดไหน
ไม่ใช่แค่นิสัยดีนะ
ยังหล่อชวนน้ำลายหกด้วย
เจ้าทำข้าโกรธแล้วนะ
ความหล่อช่วยอะไรเจ้าได้ไหม
พระราชวังไกลจากที่นี่หรือเปล่า
ข้าปวดขาจังเลย
โดดขึ้นมาเลย
ทำอะไรน่ะ
เมียข้าปวดขา จะให้ข้าอยู่เฉยได้อย่างไร
โดดโลด
โอ๊ย หลังข้า
นี่ เจ้าท้องแล้วใช่ไหม
ทำไมตัวหนักขนาดนี้
พูดอะไรนะ
ไอ้คนซังกะบ๊วย
เจ็บหรือเปล่า
ทำไมต้องบอกว่าจะแบกข้าด้วย
ก็แหม
กึนนยอ คืนนี้เราจะพักกันที่นี่ล่ะ
เทียบกับโรงเตี๊ยมของมีกึมแล้ว ที่นี่ก็ดูดีอยู่นะ
หน้านั่นก็ดูคุ้น ๆ ด้วย
อะไรน่ะ
อะไรกันนี่
ใช่จริงด้วย ใช่เลย
เงยหน้ามาเลย เงยหน้า!
ท่านบอกไม่ให้เรามาฮันยัง
แต่ตัวเองกลับมาเข้าเฝ้า องค์รัชทายาทเสียเองงั้นหรือ
เปล่านะ ๆ ข้ามาหาท่านเจ้าเมืองต่างหาก
เขายังมิกลับไปที่สำนักตรวจการเลย
ข้าก็เลยมาตามเขากลับไป
แล้วข้าก็ต้องรายงานเขาด้วย
ที่นายท่านพัคสั่งให้หาฟืนร้อยท่อน
เช่นนั้นเรามิต้องพักที่นี่หรอก
ท่านเจ้าเมือง ต้องมีบ้านหลังใหญ่ที่นี่แน่
เราไปพักที่นั่นได้นี่
เขาจะให้เราอยู่เหรอ
แล้วทำไมจะมิให้เล่า
เรามาจากหมู่บ้านซงจู แล้วเขาก็เป็นท่านเจ้าเมืองเรา
หน้าที่ของเขาคือดูแลเรานี่นา
กึนนยอ เจ้านี่ฉลาดที่หนึ่งเลย
บ้านท่านเจ้าเมืองอยู่ที่ไหน
ถ้าข้ารู้จะมานั่งกินข้าวอยู่ตรงนี้หรือ
ข้าว่าจะเติมพลัง แล้วค่อยไปถามรอบ ๆ เอาน่ะ
นั่งกันเถิด
นี่ ฮงชิม
หลังจากเจอพี่ชายของเจ้าแล้ว เราอยู่ที่ฮันยังต่อได้ไหม
เหตุใดจู่ ๆ จึงพูดเช่นนั้นล่ะเจ้าคะ
แหม ก็ข้าคิดดูแล้ว
ข้าว่าเจ้ากับองค์รัชทายาท ถูกลิขิตมาให้คู่กันน่ะ
เจ้ามิได้จะเจอคนที่ บริสุทธิ์ผุดผ่องเช่นนั้นทุกวันนะ
การรักใครสักคนที่เคยเจอ ตอนเป็นเด็กเรื่อยมาจนวันนี้
มิใช่เรื่องที่จะเกิดง่าย ๆ ด้วย
อีกอย่างนะ
ตอนช่วยพระองค์ที่เขาชอนอู เจ้าคิดว่าข้ารู้หรือ
ว่าพระองค์คือองค์รัชทายาท
เราถูกลิขิตมาคู่กันหรือเจ้าคะ
ข้าควรขอให้พระองค์เลิกเป็นองค์รัชทายาท แล้วหนีไปกับข้าหรือไม่
แหม เรื่องนั้นเป็นไปมิได้หรอก
ข้าแค่พูดแบบนั้นเพราะข้าเสียใจ
ที่พวกเจ้าต้องขาดกัน
เรามิได้ขาดกันเจ้าค่ะ
หา
หัวใจเราเชื่อมประสานกันและกัน
อย่างนั้นหรือ
มีใครอยู่ไหม
อ้าว นี่มิใช่บ้านท่านเจ้าเมืองชองหรอกหรือ
- ฮงชิม - กึนนยอ
คุณพระ
เหตุใดท่านมาอยู่ที่นี่เล่า
เกิดอะไรขึ้น
พวกเจ้าล่ะมาทำอะไรที่นี่
ผิดทั้งหมดเลยพ่ะย่ะค่ะ
หรือว่าเราจะคิดผิด
ไปหาขันทียางอีกที
ข้าต้องตรวจสอบบางเรื่อง
พยายามนึกชื่อของบันทึกนั้น...
ให้ออกด้วยเถิด
ชื่อของบันทึก ที่พระองค์เคยเขียนคือ...
"ความเงียบ"
ต้องผ่านประตูทั้งหมดห้าบาน
เพื่อที่จะเจอบันทึกเล่มนั้น
ชื่อบันทึกมีอักษรจีนที่เป็นสี่เหลี่ยม
จึงแปลว่าจำนวนของประตู...
ลดลงเหลือสี่บาน
บันทึกเล่มนั้นต้องอยู่ในหอตำรา ขององค์รัชทายาทแน่
พวกเขาเจอบันทึกแล้วขอรับ
- ที่ไหน - หอตำราขององค์รัชทายาทขอรับ
ต้องมิมีใครได้อ่าน สิ่งที่เขียนไว้ในบันทึกนั้น
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
เกิดเรื่องใดกัน
เกิดไฟไหม้ที่หอตำรา ขององค์รัชทายาทขอรับ
- เร็วเข้า - เอาน้ำมาอีก
ไปหอบน้ำมา
- คุณพระ - ไปเอาน้ำมาเพิ่ม
เร็วเข้า
เร็วสิ
คุณพระ
เกิดอะไรขึ้น
สถานการณ์เร่งด่วนมาก ข้าจึงมิมีทางเลือกขอรับ
บันทึกหายไปตลอดกาลแล้วขอรับ
แล้วเนื้อในล่ะ
เจ้าได้ดูหรือไม่
บันทึกชื่อ "ดูกู" ขอรับ
อักษรจีนแปลว่า "ความเงียบ"
แปลว่าข้าจะปิดปากเงียบขอรับ
ข้ามิได้อ่าน เพราะคิดว่าหากข้าเปิดบันทึกนั้น
ข้าคงต้องตายขอรับ
เพราะเจ้าแตงนี่ปลูกที่ฮันยังหรือเปล่านะ มันถึงได้หวานเช่นนี้
นั่นสิ
พระจันทร์ที่ฮันยังก็ดูสว่างไสวด้วย
ดูพวกเจ้าสิ ขี้เห่อฮันยังกันทุกคนเลย
ว่าแต่เป็นแบบนี้ได้อย่างไรนะ
ข้ามินึกเลยว่าเจ้า จะมาพักที่บ้านท่านเจ้าเมือง
เรื่องนั้น...
เรื่องมันยาวเกินกว่าจะเล่าหมดน่ะ
องค์รัชทายาททรงพานางมาน่ะสิ
เจ้านี่หัวช้าจัง
แบบนี้ฮงชิมก็กลายเป็นสนมแล้วน่ะสิ
คุณพระ
ว่าแต่พวกเจ้ามาทำอะไรที่ฮันยังกัน
อย่าให้ข้าเริ่มเล่าเลย
นายท่านพัคน่ะสิ มาเค้นเอา...
ฟืนร้อยท่อนกับข้า
ท่านเจ้าเมืองก็มิยอมกลับมาเสียที
พวกเรามาที่นี่ เพื่อเข้าเฝ้าองค์รัชทายาท
ส่วนเจ้าหน้าที่พัค มาตามท่านเจ้าเมืองกลับไปน่ะ
ข้าได้ยินว่าเขา ไม่ได้เป็นเจ้าเมืองแล้วนะ
เขาได้รับแต่งตั้งเป็นอะไรสักอย่าง ที่รับใช้องค์รัชทายาทน่ะ
อะไรกัน
ข้ามินึกเลยว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้ แต่นี่ช่างเจ้าเล่ห์จริง ๆ
เขาประจบพระองค์ จนได้เลื่อนตำแหน่งใช่ไหม
- คุณพระ - อิจฉาจริง ๆ
- อิจฉาจังเลย - อะไรเล่า
- ตาเถร - ไม่เป็นไรใช่ไหม
มิต้องไปช่วยเขาหรอก
ได้ยินว่าเกิดไฟไหม้ ที่หอตำราขององค์รัชทายาท
เรื่องนี้ ท่านพ่อก็อยู่เบื้องหลัง ด้วยใช่ไหมเจ้าคะ
องค์รัชทายาททรงกำลังตามหาบันทึก
ความลับของเรา อาจอยู่ในบันทึกเล่มนั้นก็ได้
แต่อย่าทรงกังวลเลยพ่ะย่ะค่ะ เพราะมันไหม้เป็นเถ้าถ่านไปแล้ว
เสด็จไปตำหนักขององค์รัชทายาท
แล้วคืนนี้ ก็บรรทมที่นั่นเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ไม่ว่าจะทรงเย็นชาเพียงใด
พระองค์ก็จะทรงเมตตาบุตรของตน
ท่านต้องรักษาสัญญานะเจ้าคะ
แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าเป็นใครน่ะ
ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าคงเข้าผิดบ้านแน่เลย
เราเจอกันตอนเจยุนอยู่ด้วย เมื่อวันก่อนมิใช่หรือ
เจ้าค่ะ
เห็นไหม ๆ จริง ๆ ด้วย
เจ้ากำลังหาที่ใดอยู่หรือ
ข้ากำลังจะออกไปข้างนอกพอดี
ข้าบอกทางให้ดีไหม
ข้าขอรับไว้แค่น้ำใจก็พอเจ้าค่ะ
ว่าแต่ บ้านของท่านช่างโอ่อ่าเสียจริง
หากท่านมิว่าอะไร
ข้าขอถามได้หรือไม่ ว่าท่านเป็นคนตระกูลใดเจ้าคะ
ได้ยินแล้วจะต้องตกใจ
ข้าคือบุตรชายของคิมชาออน อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
คิมซูจี
คิมชาออนน่ะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย
เจ้า!
เขาคือผู้แทงดาบใส่หัวใจพ่อเรา
คิมชาออน
ท่านพ่อ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย สงสัยอะไรหรือไม่
คิดว่าไม่พ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมตรวจสอบห้อง อย่างละเอียดก่อนจุดไฟ
พบว่าบันทึกเดือนสาม ช่วงที่เกิดเรื่องมิได้อยู่ที่นั่น
นี่เป็นเพราะเราไขปริศนามิถูกต้อง
นำตัวอักษร "ส้นเท้า" มารวมกับ "ตราประทับดอกพ็อดกท"
แล้วท่านจะได้คำตอบที่ถูกต้อง
เช่นนั้น...
จากหอตำราของพระองค์
เราต้องผ่านประตูอีกหกบาน
เพื่อมายังที่แห่งนี้
ข้ามีความหลังกับดอกพ็อดกท จะต้องเป็นใบนี้แน่
ข้าคงสั่งให้ทำหีบนั่น จากต้นไม้ที่ชายาสั่งตัด
"ข้ารู้สึกดีขึ้นมากแล้ว ไม่จำเป็นต้องดื่มยาอีก"
"ความสงสัยที่ข้ามี ว่าอาการเจ็บหน้าอกเกิดขึ้นเพราะยา"
"ไม่ใช่สิ่งที่ข้าคิดไปเอง"
"ข้าเชื่อใจคนในวังมิได้เลยสักคน"
"แต่ยามิใช่ตัวการ"
"แต่หากข้าดื่มยาพร้อมกับ เครื่องว่างที่ข้าโปรดปราน"
มันจะเป็นพิษต่อพระวรกาย
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการ วางยาพิษพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
"ใครกันที่พยายามสังหารข้า"
"ข้าได้จัดงานเลี้ยงขึ้น เพื่อหาตัวคนร้าย"
"คิมชาออนได้สั่งฆ่านักปรุงยาหญิง"
"ข้าเชื่อว่าเขาทำเพื่อปิดความจริง ที่ว่าพยายามวางยาข้า"
"แต่เพราะเหตุใด เขาจึงพยายามสังหารข้า"
"ในที่สุดข้าก็รู้ความลับนั้น"
"แต่ข้ามิอาจทำการใดทันทีได้"
"ข้าวิตกกับสุขภาพที่ทรุดลง"
"จะมีใครที่โชคร้ายเช่นนี้อีกหรือไม่"
พ่อของชายาข้า พ่อตาของข้า
ชายที่ข้าเชื่อว่าอยู่ข้างข้า
พยายามสังหารข้า
เพราะเขาต้องปิดซ่อน ความลับชั่วร้ายที่ข้าได้ค้นพบ
ความลับที่เขาต้องปิดซ่อน
แม้ว่านั่นจะหมายถึงการสังหารข้า
ชายากำลังตั้งครรภ์กับชายอื่น
หม่อมฉันกำลังจะไปพระตำหนัก ของพระองค์เลยเพคะ
ข้าก็กำลังจะไปตำหนักของเจ้าเช่นกัน
เราช่างใจตรงกันเสียจริงเพคะ
ข้าก็ว่าเช่นนั้น
คืนนี้
ข้าตั้งใจ...
ว่าจะใช้ค่ำคืนยาวนานกับเจ้า
Thai Subtitle by VIU Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com THANK YOU FOR WATCHING
(100 Days My Prince)
หากจะต้องเชือดใบมีดลงบนคอเขา
ข้าก็จะทำด้วยตนเอง
ท่านพี่คือคนที่พยายามสังหาร องค์รัชทายาทหรือเจ้าคะ
ยุนอีซอ
เด็กสาวคนนั้นอยู่ในอุ้งมือ ของกระหม่อมแล้วพ่ะย่ะค่ะ
หม่อมฉัน...
จะแต่งงานกับพระองค์
ไม่ต้องห่วง ข้าจะหาเจ้าให้พบ
ต่อให้ต้องตาย...
ข้าก็จะไป